فرض کنید تابع  Z یک تابع n متغیره باشد در این صورت برای مشتق گیری از این تابع n متغیره، دیگر از علامت پریم استفاده نمی‌کنیم و به جای آن از علامت  (رُند) استفاده می کنیم.

پس هر گاه تعداد متغیرهای تابع از یکی بیشتر باشد از علامت رُند () استفاده می‌شود

مشتقات جزئی تابع  n متغیره f همواره به صورت زیر بیان می شود :

 

بعنوان مثال وقتی می‌خواهیم مشتق تابع f  را نسبت به متغیر اول محاسبه کنیم در این صورت متغیر اول بعنوان تنها متغیر تابع و مابقی متغیرها به جز متغیر اول ثابت فرض می شوند و در مشتق‌گیری با آن‌ها همانند اعداد ثابت رفتار می‌کنیم.

و این چرخه مشتق‌گیری f نسبت به متغیرهای بعدی با جایگزین کردن آن متغیر به‌جای متغیر اول در جمله قبل تکرار می‌شود. یعنی مثلا وقتی می‌خواهیم از تابع نسبت به متغیر n ام مشتق بگیریم در جمله بالا بجای کلمات بنفش متغیر n ام را قرار می‌دهیم و سپس با دستور جدید از تابع f نسبت به متغیر n ام مشتق می‌گیریم.

مثال: مشتقات جزئی توابع زیر را محاسبه کنید(همانطور که می‌بینید هر سه تابع دو متغیره هستند و به صورت Z=f(x,y) می‌باشند بنابراین مشتق تابع  Z نسبت به دو متغیر x و y باید محاسبه گردد مثال آخر برای نمونه حل شده است)